درد و رنج در زندگی

    درد و رنج در زندگی

    جو بیلی و همسرش سه فرزند خود را از دست دادند. یکی از آنها در سن هشت سالگی و بعد از یک عمل جراحی از دنیا رفت. دیگری در سن پنج سالگی در اثر سرطان خون و سومین پسر در سن هجده سالگی بر اثر حادثه سورتمه سواری و همچنین بیماری هموفیلی از دنیا رفت. هرگاه امواج غم به ساحل آنها می زد، اشکهایشان جاری می گشت. 

    گریه یک زبان جهانیست و برای درک معنی آن نیازی به لغات نیست. گریه ارتباط عمیقی ایجاد میکند که کلمات قادر به بیان آن نیستند. آن زبانیست که هرکسی در هر زمان و هر مکان با آن صحبت میکند. بیماری، تنهایی، فقر و مرگ عزیزی از خانواده باعث درد و رنج می شوند و انسان را با سوالهایی مانند: "چرا؟ چرا من؟ چرا الان؟ و چرا اینگونه شد؟" رها کرده و به او احساس غرق شدن در دریایی از بهت و حیرت می دهند. این درس بیشتر از سایر درسها با احساسات ما سر و کار دارد. درد و رنج در زندگی ، تمام توجه ما را به خود جلب می کند. ما را متوقف و وادار به ارزیابی مجدد، بازنگری و تجدید نظر کردن در الویت‎ها می کند. در زمان درد و رنج نیازی به پاسخهای کلیشه‎ای و پیش پا افتاده نداریم. خداوند تنها کسی است که در زمانهای دشوار نیازش داریم. این درس شما را با دیدگاه‎های کتاب مقدس در رابطه با درد و رنج آشنا می کند. همه انسانهای با ایمان آزمونهای گوناگونی را پشت سر می گذارند. برخی از این آزمایشها از طرف شیطان بوجود می آید و برخی از سوی مردم، و حتی برخی از آن آزمونها میتوانند از اعمال خود ما سرچشمه بگیرند. بخشی از آزمونها به دلایل مختلف از سوی خداوند بر ما نازل می شوند. مهم نیست منشاء این آزمونها کجاست و لیکن خداوند از درد و رنج برای کامل نمودن اراده خود برای ما استفاده می کند.

    سوءتفاهم‎ها نسبت به درد و رنج

    بعضی از مسیحیان به این عقیده اند که:
    الف: هنگامیکه شخصی مسیحی می شود، مشکلاتش پایان می پذیرد.
    این بنظر خوشحال کننده است ولی حقیقت ندارد. انسانهای با ایمان هنگام صحبت کردن درباره زندگی شگفت انگیز مسیحی خود ممکن است گاهی پا را فراتر از حقیقت بگذارند. تمامی شخصیت‎های کتاب مقدس رنج کشیدند، حتی خود عیسی مسیح.
    ب: آزمونها نتیجه اعمال و گناهان خود ما هستند.
    بعضی ها می گویند: "شما مسیحی روحانی نیستید و بنابراین خداوند شما را مجازات می کند". این گفته ممکن است حقیقت باشد ولی همیشه بدینگونه نیست. در کتاب یوحنا9: 2-3 داستان مردی را میخوانیم که بدون هیچ گناهی از کوری رنج می برد.
    پ: آزمونها برای انسان خوب نیستند.
    خیر، دقیقأ برعکس این قضیه است. آزمونها برای ما مفید است و این درس به فواید آن اشاره دارد.

    درد و رنج بخشی از برنامه خداوند است.

    الف: درد و رنج در زندگی حتمی است.
    1) در یوحنا 16 :33 عیسی مسیح پیشگویی نمود که ما در زندگی آزمایش سختی خواهیم داشت.
    2) در دوم تیموتائوس 3: 12 پولس درباره اینکه مسیحیان با ایمان رنج می برند چه گفته است؟
    3) در اول پطرس4 :12 پطرس می گوید که مواجه شدن با آزمونی آتشین برای ما مسیحیان عجیب نیست.
    ب: تمام درد و رنجی که مسیحیان متحمل می گردند تحت کنترل مطلق خداوند و در چهارچوب نقشه و طرح مقتدرانه اوست.
    دانستن اینکه خداوند قادر مطلق است، باعث زنده ماندن امید در هنگام سختی‎هاست. خداوند در اشعیا55: 9 می فرماید که طریقها و افکار او بالاتر از طریقها و افکار ماست. از آنجاییکه پادشاهی و عظمت خداوند لایتناهی است، پیش بینی آن تقریبا نا‎ممکن است. خداوند در هر شرایطی قادر به انجام هر کاری و با هر کسی و در هر مکانی است و این همواره صحت خواهد داشت.
    1: طبق رومیان8: 28 خداوند طوری مقدر می فرماید که: "همه چیز برای خیریت ایشان با هم در کار هستند".
    2: خداوند کسانی را مورد آزمایش قرار می دهد که آنها را طبق هدف و منظور و طرح و نقشه خود خوانده است.
    این بدان معنی نیست که خود را به دست سرنوشت واگذار کنیم بلکه باید طبق فرمان خداوند با ایمان زندگی کنیم. درد و رنج بخشی از نقشه خداوند است که برای ما مفید می باشد.

    فواید درد و رنج

    درد و رنج صحت و اعتبار آنچه ما به آن ایمان داریم را مورد آزمایش قرار می دهد و خالص بودن ایمان ما را بر ما آشکار می سازد. در متی13: 1-9 مثل عیسی مسیح درباره برزگر و خاک را بخوانید و تفسیر آن را در آیه های 18- 23 بخوانيد و به سوالات زير جواب دهيد:
    نوع خاك زمين كلامها هستند؟
    چه بر سر خاک آمد؟
    شخصیتی که خاک نماینده آن است؟
    چه بر سر این شخصیت می‎آید؟
    چه چیز باعث می شود که زمین سنگی (سنگلاخ دار) بلغزد؟ (20-21) --------------------
    الف: درد و رنج توان ایمان ما را آشکار می سازد. پیدایش22: 1-14 را بخوانید.
    1: طبق کتاب پیدایش 22: 12 اراده ابراهیم در قربانی کردن اسحاق نشان دهنده ----------------- ابراهیم از خداوند است.
    2: طبق عبرانیان11: 17-19 ابراهیم قصد قربانی نمودن اسحاق را کرد چون به این ایمان یقین داشت که خداوند قادر است --------------------

    ابراهیم به خداوند ایمان داشت، هرچند رستاخیز یعنی زنده شدن مردگان را ندیده بود. این ایمان شگفت انگیز با وجود یک آزمایش بسیار سخت نشان می دهد که افراد با ایمان قادرند با توکل و اعتماد به خداوند از پس آزمایشهای سخت برآیند. آزمایش‎ها آشکار کننده ایمان ما هستند.

    3: در دوم تواریخ 32: 31 خداوند چگونه حزقیا را آزمایش کرد؟ ------------------ 
    آز آنجاییکه خداوند بر همه چیز آگاه است، برای دانستن آنچه در دلهای ماست نیاز به آزمایش کردن ما ندارد بلکه هدف از آزمایش این است که آنچه در درون دلهایمان است را بر خود ما آشکار سازد. بدین ترتیب خداوند به ما کمک می کند که توشه‎ای روحانی برای خود گردآوریم.

    ب: درد و رنج آنچه را که واقعأ به آن عشق می ورزیم را بر ما نمایان می سازد.
    1) کتاب تثنیه13: 1-3 به ما می گوید که خداوند شرایط زندگی را طوری وضع می نماید تا به ما ثابت نماید آیا با تمام جان و دل به او عشق می ورزیم و یا خیر.
    2) آزمایش ابراهیم ثابت نمود که او خداوند را بیش از اسحاق دوست می داشت.

    پ: درد و رنج به ما فروتنی و شکیبایی را می‎آموزد و ما را هرچه بیشتر به خداوند وابسته می کند.
    1) طبق دوم قرنتیان12: 7 خداوند پولس رسول را مورد آزمایش قرار داد تا مبادا زیاده سرافرازی نماید.

    پولس مکاشفات فراوانی از سوی خداوند دریافت نمود و می توانست خود را بسیار بزرگ و مهم در نظر دیگران نشان دهد، ولی خداوند برای حفظ فروتنی، او را با بیماری مزمن مواجه ساخت. بدین ترتیب پولس به این درک رسید که از خود هیچ قدرتی ندارد و توانایی‎های او همه وابسته به شکوه و عظمت خداوند است.

    2) در اول پطرس2: 20 خداوند تحمل درد و رنج با شکیبایی را قابل قبول می داند. هلن کلر می گوید: "با ناتوانی‎های خود مواجه شوید و به آنها اقرار کنید اما نگذارید بر شما مسلط گردند. بگذارید به شما درس شکیبایی و شیرینی و بینش بدهند."
    3) درد و رنج باعث می شود که ما بیشتر مفید باشیم. طبق کتاب یعقوب1: 2-4 امتحان ایمان در ما صبر و شکیبایی ایجاد می کند. توماس منتون می گوید: "هنگامیکه همه چیز آرام است، بر اساس احساساتمان زندگی می کنیم نه ایمانمان، اما ارزش سربازان هیچگاه در زمان صلح آشکار نمیشود".
    در زندگی مسیحی همواره کشمکشی روحانی وجود دارد که بطور مداوم با ایمانان را آماده نگه میدارد و عضلات معنوی ایشان را قویتر و سودمندتر می‎سازد. این واقعیت، دوام و استقامت روحانی و معنوی آنان را قویتر و برای آینده مفیدتر می سازد.
    4) طبق مزامیر77: 1-2 عکس العمل مزمور خوان هنگام مشکلات اینست:
    "آواز من بسوی خداست و فریاد می‌کنم؛ آواز من بسوی خداست. گوش خود را به من فرا خواهد گرفت. در روز تنگیِ خود خداوند را طلب کردم."
    با عصبانی شدن از دست خداوند، مرتکب اشتباهی بزرگ نشوید. خداوند به شما یاری می رساند نه آزار. بسوی او بروید و به او وابسته شوید.

    ت: درد و رنج به ما توانایی کمک به دیگران هنگام درد و رنج آنها را می دهد.
    1) طبق دوم قرنتیان 1: 4 هنگامیکه در درد و رنج می‎افتیم، خداوند به ما آرامش و تسلی می دهد.
    2) طبق آیه 4 خداوند اینگونه می کند تا بتوانیم دیگران را در مصیبتشان تسلی دهیم. درد و رنج دوستی ما را با خداوند عمیقتر و از نظر معنوی ما را غنی می سازد. این امر برای دیگرانی که در میان آزمایش‎های الهی همسان هستند نیز مفید است.
    3) طبق عبرانیان 4: 15 عیسی مسیح نیز درد و رنج کشید تا شریک درد و رنجهای ما شود. "زیرا رئیس کهنه‌ای نداریم که نتواند همدرد ضعفهای ما بشود، بلکه آزموده شده در هر چیز به مثال ما، بدون گناه." این نکته به این اشاره دارد که اگر ما خود دچار درد و رنج باشیم، بهتر می توانیم با دیگرانی که رنج می برند همدردی کنیم. طبق لوقا22: 30-32 عیسی مسیح به شمعون پطرس هشدار داد که شیطان او را مورد آزمایش قرار داده است. عیسی برای او دعا کرد که هنگام بهبودی و بازگشت از درد و رنج بتواند برادران ایماندار خود را استوار کرده، آنها را تسلی دهد. 

    ث: درد و رنج ما را قادر به درک ابدیت و ارزش‎های غیر قابل لمس زندگی می نماید.
    1. آزمایشها ما را مشتاق بهشت می سازند و به ما قدرت توجه هرچه بیشتر به مسائل ابدی و چشم پوشی از لذت‎های زودگذر زمینی را می دهند. رومیان 8: 18-24 را بخوانید.
    2. دوم قرنتیان 4: 16-18 را مطالعه کنید.
    • چه چیز فانی است؟ انسانیت ظاهری ما (ذات کهنه)
    • چه چیز تازه می گردد؟ باطن ما (ذات تازه)
    • زحمتهای سبک ما چقدر به طول می‎انجامد؟ یک لحظه

    قیاس پولس
    در دوم قرنتیان 5: 1-8 پلوس بدن ما را "خانه زمینی" و "خیمه" می خواند. هرچند بدن ما نیست میشود، اما خانه ای در آسمانها داریم. بدنی آسمانی و ابدی که خالق آن خداوند است. ما باید در پی بدست آوردن این بدن و منزل با شکوه باشیم و صادقانه آنرا طلب کنیم. این بدن خاکی و فانی، بار سنگینی است که مدام در حال فریاد و شکایت است. روزی می رسد که این بدن را ترک می کنیم و بدن باشکوه جدیدی به خود می گیریم. طبق دوم قرنتیان 5: 8 هنگامیکه این بدن را ترک میکنیم در نزد خداوند متوطن میشویم.

    عکس العمل در برابر درد و رنج

    سؤال اما و اگر نیست، بلکه سوال این است که درد و رنج چه زمانی نازل می شود. خداوند در ایوب5: 7 می فرماید: "بلکه انسان برای مشقت مولود می شود، چنانکه شراره ها بالا می‎پرند". عیسی مسیح موعظه خود سر کوه را با هشدار این حقیقت پایان داد. کسانیکه از آن موعظه و تعالیم مسیح پیروی کنند انگار خانه خود را بر روی صخره بنا نموده‎اند و کسانیکه آنرا انکار کنند بر روی شن و ماسه. باران شدیدی فرو می‎آید. طوفان و سیل جاری می گردد. برخی در برابر آن ایستادگی می کنند و برخی دیگر خراب می شوند. آزمایشهای الهی در راه هستند، آماده باشید. اما چگونه؟
    کلید آمادگی در یک زندگی مسیحی "بودن" است. بودن چه چیزی؟ بودن شاگرد مسیح. یعنی جاری ساختن حقیقت کلام خداوند در زندگی روزمره خود مانند یک مسیحی آگاه، خاص، متعهد، و پیروز. گناه را از زندگی خود جدا سازید. خود را از روح القدس پر کنید. اراده خود را به خداوند واگذارید. به او وفادارانه خدمت کنید تا در زمان آزمایشات الهی برای غلبه بر آنها از نظر معنوی به اندازه کافی رشد داشته باشید. آزمایشات الهی ایمان شما را بسط و گسترش می دهند. آنها را به عنوان تنبیه بدنی در نظر نگیرید. پس هنگامیکه ایمان شما گسترش یافت:

    الف: بدانید که خداوند از آن مطلع است.
    طبق متی10: 29 "یک گنجشک به جز حکم پدر شما به زمین نمی‎افتد." خداوند همه چیز را درباره شما می داند، حتی تعداد موهای سر شما را.

    ب: با دعاهای شکرگزاری به خداوند پاسخ دهید.
    در فیلیپیان4: 6 آمده: "برای هیچ چیز اندیشه مکنید بلکه در هر چیز با صلات و دعا با شکرگذاری مسوولات خود را به خداوند عرض کنید".
    1- شکرگذار آزمایشات الهی بودن بهترین برطرف کننده نگرانی و اضطراب است.
    2- در آیه هفت آمده که نتیجه شکرگذار بودن قلبی، صلح و سلامتی خداوند است.
    فیلیپیان 4: 6-7 به ما می‎آموزد که خداوند در درجه اول در فکر نگرش قلبی ما است و نه در پی دادن پاسخی سریع به هوی و هوس ما.

    پ: به مشیت الهی در زندگی روزمره خود اطمینان خاطر داشته باشید.
    1) پولس در فیلیپیان4: 11 می‎گوید: "در هر حالتی که باشم آموخته‎ام که قناعت کنم".
    2) یوسف حضور خداوند را در آزمایشهای الهی زندگی خود می دید. درباره اینکه بعنوان برده فروخته شد، به برادران خود گفت: "شما درباره من بد اندیشید، لیکن خداوند از آن قصد نیکی کرد تا کاری کند که قوم کثیری را احیا نماید، چنانکه امروز شده است". (پیدایش 50: 20)
    3) در یوحنا 9: 2 حواریون از عیسی مسیح پرسیدند: " ای استاد گناه که کرد؟ این شخص یا والدین او که کور زاییده شد؟" عیسی مسیح در پاسخ گفت: " گناه نه این شخص کرد نه پدر و مادرش، بلکه تا اعمال خداوند در وی ظاهر شود".
    خداوند هدفی برای این مرد داشت. او از بچگی تا بلوغ کور بود و کور بودن او بخشی از مشیت خداوند بود. آزمایش‎های الهی بر آسایش شخصی ما ارجح هستند و خداوند در ما کار می کند.

    ت: از وجود درد و رنج متعجب نشوید.
    1) در اول پطرس4: 12 پطرس می گوید که نباید از آزمایشها تعجب کنیم. "ای حبیبان، تعجّب منمایید از این آتشی که در میان شماست، و بجهت امتحان شما می‌آید،"
    2) در اول قرنتیان10: 13 پلوس می گوید که خداوند آزمایشهایی را نازل می کند که مناسب بشر باشد "هیچ تجربه جز آنکه مناسب بشر باشد، شما را فرو نگرفت. امّا خدا امین است که نمی‌گذارد شما فوق طاقت خود آزموده شوید، بلکه با تجربه مفرّی نیز می‌سازد تا یارای تحمّل آن را داشته باشید."

    ث: در درد و رنجها خوش باشید. (اول پطرس 4: 13)
    این بدان معنی نیست که ما از خودِ درد و رنج لذت می بریم بلکه از نتیجه آن خشنود می شویم. در سختی و عذاب می توانیم عیسی مسیح را درک کنیم و هنگامیکه او بازگردد با رهایی که شامل حال ما میکند، ما را از لذت و وجد، سرشار خواهد کرد. تصور کنید در هنگام درد و بیماریهای لاعلاج، عیسی مسیح بازگردد و همه دردها از میان بروند. آن روز چه روز لذت بخشی خواهد بود.

    ج: در هنگام داشتن درد و رنج به خداوند اعتماد داشته باشید. اول پطرس 4: 19 میفرماید: "پس کسانی نیز که بر حسب اراده خداوند زحمت کشند، جانهای خود را در نیکوکاری به خالق امین بسپارند".
    1: تعهد یک واژه مربوط به بانکداری و به معنای پس‎انداز کردن برای حفاظت از خطر است. پطرس ما را به عنوان کسانیکه دچار رنج و عذاب هستیم تشویق به تعهد و واگذاری خود به مراقبت خداوندی می کند.
    2: طبق لوقا 22: 42 عیسی مسیح در باغ جتسمانی اینگونه دعا نمود: "ای پدر اگر بخواهی این پیاله را از من بگردان، لیکن نه به خواهش من بلکه به اراده تو".

    چ: برای خداوند انتظار بکشید.
    برای خداوند منتظر باش و قوی شو و دلت را تقویت خواهد داد، بلی منتظر خداوند باش. مزامیر27: 14
    امّا آنانی‌ كه‌ منتظر خداوند می‌باشند قوّت‌ تازه‌ خواهند یافت‌ و مثل‌ عقاب‌ پرواز خواهند كرد. خواهند دوید و خسته‌ نخواهند شد. خواهند خرامید و درمانده‌ نخواهند گردید". اشعیا 40: 31

    چگونه درماندگان را کمک کنیم؟

    "دو از یك‌ بهترند چونكه‌ ایشان‌ را از مشقّتشان‌ اجرت‌ نیكو می‌باشد؛ زیرا اگر بیفتند، یكی‌ از آنها رفیق‌ خود را خواهد برخیزانید. لكن‌ وای‌ بر آن‌ یكی‌ كه‌ چون‌ بیفتد دیگری‌ نباشد كه‌ او را برخیزاند". (جامعه 4: 9-10)
    در دسترس درماندگان باشید. درد و مشقت یکدیگر را بدوش بکشید. برای آنانیکه عذاب می بینند دعا کنید. نامه بنویسید و آنها را در آغوش بگیرید. سطح نگری را کنار بگذارید. به یاد داشته باشید هنگامیکه کسی در دنیا به زمین می‎افتد کمک کردن با عمل بهتر از هزاران نصیحت است. پل تورنیه میگوید: "برای تسلی دادن نیاز به زیاده گویی نیست. کافیست بشنوید، بفهمید و عشق بورزید."
    جو بیلی که در ابتدای این درس نیز به او اشاره شد، می گوید: "در غم و اندوه کناری نشسته بودم. کسی از راه رسید و دلیل ناراحتی را به من گفت و از حکمت خداوند و بودن امید در ناراحتیها سخن گفت. از چیزهایی گفت که به صحت آنها اطمینان داشتم. بی حرکت بودم و فقط می خواستم که او مرا رها کند. او رفت و کسی دیگر آمد. بیش از یک ساعت در کنارم نشست و هنگامیکه چیزی گفتم فقط بطور مختصری پاسخم را داد، دعای بسیار ساده‎ای نمود و رفت. سخنان آن دو نفر مرا تکان داد و احساس راحتی کردم. از اینکه رفت بسیار ناراحت بودم." اینکه برای یک انسان درمانده چه کسی هستید مهمتر از سخنان شماست. نشستن و گوش دادن به یک درمانده مهمتر از سخنان شماست

    زندگی در مسیح

    زندگی در مسیح بخشی است ، که در آن به ارائه مطالبی در خصوص روش زندگی و اعتقادات ایمانداران مسیحی در زندگی روزمره و بر اساس تعالیم کتاب مقدس خواهیم پرداخت . این مطالب با موضوعات مختلفی که هر یک از ما ایمانداران ممکن است با آنها روبرو شویم و طبق آموزه ها و تطبیق آنها با آیات کتاب مقدس ارائه می شوند چرا که کلام خدا می فرماید :

    "پس اگر کسی در مسیح باشد، خلقتی تازه است. چیزهای کهنه درگذشت؛ هان، همه چیز تازه شده است! اینها همه از خداست که به واسطۀ مسیح ما را با خود آشتی داده و خدمت آشتی را به ما سپرده است." (دوم قرنتيان ۵: ۱۷- ۱۸).

    "شما آموختید که باید به لحاظ شیوۀ زندگی پیشین خود، آن انسان قدیم را که تحت‌ تأثیر امیالِ فریبنده دستخوش فساد بود، از تن به در آورید. باید طرز فکر شما نو شود، و انسان جدید را در بر کنید، که آفریده شده است تا در پارسایی و قدّوسیت حقیقی، شبیه خدا باشد." (افسسيان ۴: ۲۲- ۲۴).